Τον αποτροπιασμό της κοινωνίας προκαλούν τα διαδοχικά περιστατικά έμφυλης βίας στη χώρα μας, με πιο πρόσφατα τις δολοφονίες δύο γυναικών σε Νέα Σμύρνη και Ροδόπη. Γεγονότα που αποτελούν τη συνέχεια άλλων αντίστοιχων όλο το προηγούμενο διάστημα.
Η έμφυλη βία είναι ένα αποκρουστικό κοινωνικό φαινόμενο που κάποιοι, εσφαλμένα, θεώρησαν παροδικό, ως συνέπεια του εγκλεισμού της πανδημίας, το οποίο γνωρίζει αυξανόμενη τάση στην πατρίδα μας τα τελευταία χρόνια.
Η κοινωνική και οικονομική κρίση των τελευταίων 15 ετών έχει δοκιμάσει το θεσμό της οικογένειας, θεμέλιο της ελληνικής κοινωνίας και καταλύτη της διατήρησης της κοινωνικής συνοχής, με συνέπεια την έκρηξη της ενδοοικογενειακής βίας και την αυξανόμενη εμφάνιση ακραίων περιστατικών όπως αυτών σε Νέα Σμύρνη και Ροδόπη.
Απέναντι σε αυτή την κοινωνική πληγή η τοπική κοινωνία του Αγίου Δημητρίου, όπως και κάθε τοπική κοινότητα, οφείλει να κινητοποιηθεί. Απαιτείται ένα ολοκληρωμένο σχέδιο για την αντιμετώπιση της έμφυλης βίας, ως αναπόσπαστο μέρος ενός Τοπικού Σχέδιο Δράσης για την Ισότητα, όπως επιτάσσει άλλωστε και το Εθνικό Σχέδιο Δράσης για την Ισότητα των Φύλων (Ε.Σ.Δ.Ι.Φ.) 2026-2030.
Ένα Τοπικό Σχέδιο Δράσης κατά της έμφυλης βίας οφείλει να έχει στο επίκεντρο τη συγκρότηση ενός Συμβουλευτικού Κέντρου, με πόρους είτε της Περιφέρειας είτε του Δήμου, το οποίο θα παρέχει ολοκληρωμένες υπηρεσίες υποστήριξης των θυμάτων αλλά και θα οργανώνει δράσεις ευαισθητοποίησης και κινητοποίησης της τοπικής κοινωνίας.
Σε έναν δήμο όπως ο Δήμος Αγίου Δημητρίου που σπαταλά, παρότι «δεν έχει μαντήλι να κλάψει», επανειλημμένα δεκάδες χιλιάδες ευρώ σε περιορισμένης χρησιμότητας «πολιτιστικές εκδηλώσεις», δεν υπάρχει δικαιολογία περί μη ύπαρξης διαθέσιμων πόρων. Παράλληλα, η συνεχιζόμενη «εξορία» του πλέον καταρτισμένου στελέχους του Δήμου Αγίου Δημητρίου σε ζητήματα έμφυλης βίας εκτός της κοινωνικής υπηρεσίας όπου μπορεί να γίνει η υποδοχή και διαχείριση των περιστατικών έμφυλης βίας, αποτελεί ένα ξεκάθαρο σημάδι της «βαρύτητας» που δίνει η διοίκηση Μαμαλάκη στο συγκεκριμένο τομέα.
Τα φαινόμενα έμφυλης βίας αποτελούν μια από τις σημαντικές απειλές για την κοινωνική συνοχή και πρέπει να αντιμετωπιστούν ανάλογα από τις κοινωνικές υπηρεσίες αλλά και τους κοινωνικούς και άλλους φορείς. Χρειάζεται άμεση ενεργοποίηση και αξιοποίηση όλων των διαθέσιμων ανθρώπινων και υλικών πόρων για την υλοποίηση ενός συνολικού σχεδιασμού αντιμετώπισης της έμφυλης βίας ως μείζονας κοινωνικής απειλής.